با اسم برند ها شوخی داریم!

از «تکنولایف چرا پارتی نمی‌گیره؟» تا مسابقه شوخی با اسم برندها

همه‌چیز از یک شوخی ساده شروع شد؛

همان‌جایی که Pablo ، کریتیو دایرکتور تیم، در یک پست نوشت:
«ولی من آخر نفهمیدم این Technolife چرا پارتی نمی‌گیره؟»

همین جمله، نقطه شروع یک جریان خلاق شد؛

جریانی که بعد از یک کامنت دیگر از آرت دایرکتور تیم، که البته خیلی نسل زدی بود؛

شوخی اینه که «دیجی‌کالا» رو انگار «DJ کالا» خوندیم؛

پس مثل یه دی‌جی باید تو پارتی دراپ (قسمت بیس دار و ضرب موزیک) بندازه، ولی به‌جاش فقط کالا می‌فروشه…

فراتر رفت و به یک مسابقه آزاد برای شوخی با نام برندها تبدیل شد. ایده اصلی ساده بود.

اما ظرفیت زیادی داشت: نگاه کردن به اسم برندها نه به‌عنوان یک نام ثابت و رسمی، بلکه به‌عنوان یک ماده خام زبانی؛

چیزی که می‌شود آن را دوباره خواند، شکست، ترکیب کرد و از دلش یک شوخی ساخت.

هدف؟

در این مسابقه، هدف صرفاً ساختن یک جوک معمولی نیست.

شرکت‌کننده باید با خودِ نام برند بازی کند؛ یعنی از شباهت صوتی، چندمعنایی، برداشت دوپهلو، ترجمه ذهنی یا ترکیب تصویری استفاده کند و یک ایده خلاقانه بسازد.

برای همین، شوخی‌هایی مثل «تکنولایف» و یا «دیجی‌کالا» و فضای دی‌جی و پارتی، فقط یک شوخی کلامی نیستند؛ آن‌ها نمونه‌ای از بازی زبانی با هویت برند هستند.

واکنش‌های اولیه
Tiam Healthرا به سمت این ایده سوق داد که به شکل یک مسابقه عمومی ادامه دهیم.

پیام مسابقه کاملاً روشن بود: حالا نوبت خود برندهاست. با برندها شوخی کنید؛ هرچه خلاقانه‌تر، بهتر. هرچه بی‌پرواتر و جسورتر، جذاب‌تر.

نکته مهم این بود که شرکت‌کننده‌ها قرار نبود فقط یک کپشن بامزه بنویسند؛ باید نشان می‌دادند چطور می‌توان از اسم یک برند، یک تصویر، موقعیت یا روایت طنز ساخت.

در ادامه، افراد مختلف وارد بازی شدند و هرکدام از زاویه‌ای متفاوت به اسم برندها حمله کردند. علی اسحاقی با ایده موزهای کال و رسیده، سراغ برند کاله رفت و با شباهت «کاله» و «کال»، یک تصویر ساده اما قابل‌فهم ساخت. همین سادگی باعث شد ایده سریع منتقل شود و مخاطب در همان نگاه اول شوخی را بگیرد.

مجید کریم‌زاده با «سامان‌تل» شوخی کرد و آن را به تصویری از سامان ویلسون با تل صورتی و عبارت «آره خودمم سامانم» تبدیل کرد.

این ایده بر پایه شباهت صوتی و تداعی شخصیتی ساخته شده…

و نشان می‌دهد که گاهی یک اسم برند می‌تواند به یک کاراکتر کامل تبدیل شود.

محمد مهدی جوادی در ادامه، ایده‌ای برای ایرانسل ساخت؛

تصویری از یک پیامک خیالی که در آن بسته اینترنت و حتی «هوای بسته تنفسی» به طنز با هم ترکیب شده‌اند.

این نمونه، از بازی با اسم عبور می‌کند و به نقد موقعیت‌های روزمره مصرف‌کننده می‌رسد؛ همان جایی که طنز، اجتماعی‌تر و قابل لمس‌تر می‌شود.

حتی هادی سپهری (مدیر تیام هلث) هم با برند مدیران خودرو چند ایده تصویری ساخت؛ از مدیرانی که ماشین را هل می‌دهند تا مدیرانی که جای چرخ خودرو نشسته‌اند یا حتی کل بدنه خودرو را تشکیل داده‌اند. این مجموعه، یکی از نمونه‌های تصویری‌تر مسابقه بود؛ چون شوخی از اسم برند آغاز می‌شود و بعد در قالب یک جهان بصری کامل گسترش پیدا می‌کند.

کاریکلماتور؟

در بخش کامنت‌ها هم ایده‌ها ادامه پیدا کرد. یاشار مشیرفر با جمله‌هایی مثل «دیجی شهر تو دهات هم پلی می‌کنه؟» مسیر شوخی‌های زبانی را بازتر کرد. Dope Creative Agency با «Torob»بگیر، من تخم‌مرغ وارد بازی شد.

هانیه جودکی با «چرا اسنپ دیگه عجله نداره؟» یک خوانش تازه از آپشن عجله دارم در سفر های اسنپ ساخت و زهرا یحیی‌پور هم با شوخی درباره روبیکا، ایده را به رفتار کاربران و اسکرین‌تایم وصل کرد.

در بخش دیگری، محمدرضا محمودی سراغ شاتل رفت و آن را با تصویر یک شاتل فضایی از کارافتاده و سرعت اینترنت ۵ کیلوبایت بر ثانیه ترکیب کرد.

متن او هم شوخی را کامل‌تر می‌کرد: «شاتل، اولین اینترنتی که حین دانلود، فرصت می‌ده درباره معنای زندگی فکر کنی.» اینجا اسم برند، تجربه مصرف‌کننده و اغراق تصویری کنار هم قرار گرفته‌اند.

هانیه جودکی هم با ترکیب «دیجی‌کالا» و «شاتل» وارد شد. یک طرف تصویر، دیجی‌کالا در فضای دی‌جی و پارتی دیده می‌شد و طرف دیگر، شاتل با بازی تصویری «شات + L» ساخته شده بود. این نمونه دقیقاً نشان می‌دهد که مسابقه فقط به متن محدود نیست؛ تصویر می‌تواند خودِ شوخی را کامل کند.

محمدرضا رفعتی

با جسارت وخلاقیت تمام با برند هافمن بازی کرد…

با تصویر انسانی که نیمی از او پروفیل UPVC است، شوخی را از سطح اسم به سطح فرم محصول برد. این نمونه از آن جهت مهم است که فقط روی تلفظ برند تکیه ندارد، بلکه محصول اصلی برند را هم وارد شوخی می‌کند.

حتی مارال تیام ، شرکت مادر تیام هلث ، هم وارد بازی شد! و اعلام کرد با سای پارتی موافق نیست!

این اولین‌بار نیست

که تیام هلث با چنین بازی‌های زبانی، فضای لینکدین فارسی را درگیر می‌کند.
پیش از این هم مسابقه‌ای با محوریت شوخی با تگ‌لاین برندها برگزار شده بود؛

مسابقه‌ای که با مشارکت گسترده کاربران، نشان داد مخاطب ایرانی چقدر به ایده‌های کوتاه، هوشمند و چندلایه واکنش نشان می‌دهد.

آن رقابت در نهایت با برنده شدن یک طرح محیط‌زیست‌دوستانه به پایان رسید؛

طرحی با جمله «دنیا لمس شد» که در آن کره زمین روی ویلچر نشسته بود و با یک تصویر ساده، هم به بحران محیط زیست اشاره می‌کرد و هم از بازی زبانی برای ساختن یک پیام ماندگار استفاده می‌کرد.

جایزه

در مسابقه جدید هم همین مسیر ادامه پیدا کرده است، اما این‌بار محور شوخی، خودِ نام برندهاست.

🥇جایزه نفر اول نیز دو انتخاب دارد: یا یک شب‌نشینی ( ترجیجاً در فضای عمومی) و گفت‌وگوی آزاد با یاشار مشیرفر، چهره‌ای شناخته‌شده در حوزه برندینگ و مارکتینگ که ارزش زمانی و مشاوره‌ای او برای بسیاری از فعالان این حوزه بالاست؛

با این تفاوت که جهت گفت‌وگو کاملاً در اختیار برنده است و می‌تواند از برندینگ و مسیر حرفه‌ای تا ایده‌پردازی و تجربه‌های شخصی را شامل شود

🏅انتخاب دوم، دریافت ۱۰ میلیون تومان اعتبار خرید از سایت تیام هلث، واردکننده مکمل‌ها و ویتامین‌های اورجینال آمریکایی است.

🥈 نفر دوم یک جلسه کوتاه با یاشار مشیرفر خواهد داشت.
🥉و نفر سوم هم می‌تواند یک قهوه دوستانه با او تجربه کند.
در واقع، قدرت این مسابقه در همین مشارکت جمعی است.

نحوه شرکت در مسابقه

هر نفر برندی انتخاب می‌کند، اسم آن را از زاویه‌ای تازه می‌خواند و بعد آن را به متن، تصویر یا موقعیت طنز تبدیل می‌کند.

معیار اصلی هم خلاقیت در خوانش نام برند، سادگی انتقال
ایده، جسارت طنز و قابلیت وایرال شدن است.

این کمپین هنوز ادامه دارد و هرکسی می‌تواند وارد آن شود.

برای شرکت در مسابقه، ایده یا طرح خودتان را از همین بخش برای ما ارسال کنید. اگر تصویر آماده دارید، فایل آن را آپلود کنید؛

اگر ایده‌ای در ذهن دارید و نمی‌توانید آن را تصویرسازی کنید!

با یک عکس ساده، نقاشی دستی یا توضیح کوتاه از بله تیام هلث برای ما بفرستید.
ما ایده‌های قابل اجرا را بررسی می‌کنیم و در صورت انتخاب، کمک می‌کنیم تصویر نهایی آن ساخته شود.

کافی است یک برند را انتخاب کند، اسمش را متفاوت بخواند، آن را به یک شوخی کوتاه یا تصویر خلاقانه تبدیل کند.

و با تگ کردن Tiam Health در جریان مسابقه شرکت کند.
اینجا قرار نیست برندها فقط تبلیغ شوند؛ قرار است از زاویه‌ای تازه دیده شوند. زاویه‌ای که گاهی بی‌رحمانه است، گاهی خنده‌دار، گاهی انتقادی، اما همیشه خلاقانه.

اما ادامه‌اش تبدیل شد به یک بازی جمعی با زبان، برند، تصویر و فرهنگ شبکه‌های اجتماعی؛

جایی که یک کامنت ساده، می‌تواند آغاز یک کمپین کامل باشد.